บทที่ 31 บาดแผลที่ได้รับการเยียวยา

แม้มรสุมการแค้นจะจบลง และชีวิตใหม่ในฐานะพระชายาเอกแห่งจวนเซียวอ๋องจะเปี่ยมด้วยเกียรติยศและความสงบสุข ทว่าในห้วงลึกของจิตใจ ลี่อิงหลันยังคงมีเงามืดจากอดีตชาติคอยหลอกหลอนอยู่ประปราย ยามใดที่สายลมหนาวพัดผ่าน หรือฝนตกรอบเรือนนอน ภาพความหนาวเหน็บในเรือนเย็น กลิ่นยาพิษขมขื่น และเสียงยิ้มเยาะของมู่หรงจิ่นก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ